ნინო ელიაშვილი | ოლის ინტერვიუები
ავტორი: ოლი ქვათელაძე

ო.ქ.: რა არის შენთვის ხელოვნება და არის თუ არა რაიმე კონკრეტული მოვლენა, რომელმაც მხატვრობას დაგაკავშირა?

ნ.ე.: კონკრეტულ მოვლენას ვერ ვიხსენებ, ადრეული ასაკიდან ხატვას ყველაზე მეტ დროს ვუთობდი  და ამიტომ ჩემი პროფესია განხილვის საკითხი არასდროს ყოფილა.  რაც შეეხება იმას თუ რა არის ჩემთვის ხელოვნება, ვიტყვი რომ ეს არის ადგილი, სადაც ყველაზე თავისუფალი ვარ, ხელოვნება ერთგვარი თვითგამოხატვაა მედიტაცია და თერაპიაც, ეს არის სამყარო, სადაც თავს ყველაზე კომფორტულად ვგრძნობ.

 

ო.ქ.: როგორ ფიქრობ, მხატვრისთვის რა უფრო საჭიროა ინტუიცია თუ აკადემიური განათლება?

ნ.ე.: ამ საკითხზე  ბევრჯერ მიფიქრია, სერიოზული აკადემიური განათლება მაქვს და ხანდახან ვხვდები , რომ სწორედ ამის გამო, ძალიან რთულია ტექნიკური მხარისგან განთავისუფლდე, რთულია არაფერმა იმოქმედოს შენზე, ხანდახან ვამჩნევ, რომ ნამუშევრის შექმნის პროცესში ძალაუნებურად ფორმისკენ მიმიწევს ხელი, მინდა რომ ფორმა ამოვწიო, რადგან ამაზე მართლაც ბევრი მაქვს ნამუშევარი, თუმცა მაინც ვცდილობ ოქროს შუალედი დავიჭირო, გამოვიყენო ის, რაც მაქვს ნასწავლი და ამავდროულად ვიყო თავისუფალი.

ო.ქ.: არის თუ არა შენი ნამუშევრები წინასწარ განსაზღვრული კანონების შედეგი, თუ ჯერ იწყებ ხატვას და პროცესში ფიქრობ საბოლოო სახეზე?

ნ.ე.: აკვარელში მუშაობისას წინასწარ მაქვს წარმოდგენილი რა მინდა რომ მივიღო, რადგან თითონ მასალაა დაუმორჩილებელი, რაც შეეხება აკრილს და ზეთს აქ ვცდილობ, რომ ჩანახატის გარეშე პირდაპირ წამოვიღო ემოციები, ამიტომ არის ნამუშევრები, რომელიც ზეთში და აკრილშია შესრულებული უფრო ფერადი და მრავალტონიანი ვიდრე აკვარელი, თუმცა გამუდმებით ვცვლი მეთოდს და  მიდგომას, ასე რომ ხვალ რას დავხატავ არ ვიცი.

ო.ქ.: რა ხდის გამორჩეულს მხატვრის ხელწერას?

ნ.ე.: ჩემი აზრით, მთავარი არის საკუთარ თავზე მუშაობა, ამ მუშაობიდან მიდიხარ იქამდე, რაც მარტო შენია, აქ ჩნდება  ინდივიდუალიზმი,  ეს ძალიან მნიშვნელოვანია ჩემთვის. ამ ეტაპზე, აკვარელის სერიებზე მუშაობისას ვცდილობ ის ტექნიკური მიდგომა, რაც აკვარელისთვის არის სახასიათო, შემოვატრიალო, გავხადო მინიმალისტური, ერთ ტონიანი და ასე ვაჩვენო ემოცია და ფორმა.

ო.ქ.: რა არის შენი ნამუშევრების იდეა, რა გსურს წარმოაჩინო?

ნ.ე.: პერიოდების მიხედვით შექმნილი ნამუშევრები სხვადასხვა იდეის მატარებელია. კონკრეტულად ბოლო პერიოდის აკვარელის სერიებში ჰაეროვანი, ინტიმური და ფემინური სიმბოლოებია, ნამუშევრების მესიჯი ალბათ უფრო ქალურ ესთეტიკაზეა.

ო.ქ.: და ბოლოს, გვესაუბრე გამოფენაზე, რომელიც აბრეშუმის მუზეუმში მოეწყო, როგორც ვიცით მთლიანი სერია სპეციალურად ამ მუზეუმისთვის გაკეთდა და საინტერესოა, საიდან გაჩნდა ეს იდეა?                                                  

ნ.ე.: იდეაზე მუშაობა გამოფენის კურატორმა, დათა ჭიღლაშვილმა შემომთავაზა, გამოფენა ადამიანის, ბუნებისა და აბრეშუმის კავშირს შეეხება. გავეცანი ექსპონატებს, ლაბორატორიულ ფოტომასალას, ობიექტებს და სივრცეს, სადაც ექსპოზიცია უნდა ყოფილიყო, ამ ყველაფრის გააზრებით და შთაგონებით შევქმენი ნამუშევრები. აკვარელში ნაჩვენები გამჭირვალე შრეები, აბრეშუმის ქსოვილის სიმსუბუქეს გვახსენებს, სხვადასხვა ობიექტისა თუ უსახო სხეულის კავშირს წარმოადგენს.

ნამუშევარში შეხვდებით ფიგურატიულ კომპოზიციებს, რომელთაც არ უჩანთ სახე, აბრეშუმის მუზეუმში ვინც მუშაობდა ძალიან ცოტას სახელია შემორჩენილი. გამქრალი ადამიანები გამქრალი სახეებით არიან ჩემს ნამუშევრებში და ესეც ერთგვარი სიმბოლოა, ჩანს ადამიანის ჩარევა, მაგრამ არა კონკრეტული პიროვნების.

ნინო ელიაშვილი (დ. 1989, თბილისი) გახლავთ ახალგაზრდა მხატვარი, რომელიც 2006-2010 წლებში სწავლობდა თბილისის სახელმწიფო სამხატვრო აკადემიაში, ტანსაცმლის დიზაინის მიმართულებით, 2011-2013 წლებში კი ფერწერისა და გრაფიკის ფაკულტეტზე. ექვსი წელი მუშაობდა გრაფიკული დიზაინის მიმართულებით, შემდგომ დააარსა საკუთარი სამხატვრო სტუდია. კარანტინის დროს მუშაობა დაიწყო აკვარელის სერიებზე, მის ნამუშევრებში თამამად იგრძნობა პირდაპირი ემოცია, მხატვრის ნამუშევრები განთავისუფლებულია ყველანაირი ფორმისგან და სავსეა შემოქმედებითი თავისუფლებით.  ტანსაცმლის დიზაინის მიმართულება იკვეთება მის შემოქმედებაშიც, არტისტის ნამუშევრები გაჯერებულია ფემინური, ესთეტიური შინაარსით, რაც მის შემოქმედებას კიდევ უფრო განსაკუთრებულს წარმოაჩენს. 

ნინო ელიაშვილი გამოფენილა სხვადასხვა გამოფენებსა და ფესტივალებზე, მათ შორის Tbilisi Festival, Gala Gallery, თბილისის სახელმწიფო სამხატვრო აკადემია და 2021 წელს აბრეშუმის მუზეუმში.

ოლი ქვათელაძე (დ. 1997, თბილისი) ახალგაზრდა ხელოვნებათმცოდნეა. 2017 წლიდან სწავლობს შოთა რუსთაველის სახელობის თეატრისა და კინოს სახელმწიფო უნივერსიტეტში. მისი კვლევის ფოკუსია თანამედროვე  ქართული ხელოვნება. იგი ასევე დაინტერესებულია სახელოვნებო ინსტიტუციების კვლევით და გაიარა თბილისის  მუზეუმების გაერთიანებაში სტაჟირება. დღეს ოლი ჩვენი გალერეის სტაჟიორია.