სანდრო ფაჩუაშვილი | ოლის ინტერვიუები
ავტორი: ოლი ქვათელაძე

როდის დაინტერესდი მხატვრობით და როგორია შენი პირველი ნამუშევრები?


მხატვრობით ღრმა ბავშვობიდან დავინტერესდი, მაგრამ უფრო სერიოზულად 2017 წლიდან. პირველი ნამუშევარი ქუჩაში გავაკეთე, შემდეგ კი ერთი წელი ძირითადად ქუჩის მხატვრობით ვიყავი დაინტერესებული, ქუჩის არტიდან გადავედი ტილოზე და სხვა მატერიებზე.


შენი ნამუშევრები იუმორით არის გაჯერებული, რას გულისხმობ იმაში, რომ გსურს წარმოაჩინო ხატვის აბსურდული პროცესი?


ჩემთვის პირადად ჩემი პროცესია აბსურდული, რადგან გარდა იმისა, რომ ვიყენებ განსხვავებულ მეთოდებს, დავცინი საკუთარ თავს და ნამუშევრებსაც. ბავშვობიდან, ვისთანაც კი შეხება მქონია, ხატვის პროცესს ყველა სერიოზულად უყურებდა, ისინი საკმაოდ ტრადიციულ მეთოდებს მიჰყვებოდნენ, მე კი ამ ყველაფერზე მეცინებოდა და სერიოზულად ვერ ვუყურებდი. ეს თვისება ალბათ ცუდია, თუმცა შემდეგ მსგავსი ცინიკური დამოკიდებულება ჩემს მხატვრობაშიც აღმოვაჩინე.


რა არის შენი ნამუშევრების მთავარი იდეა და გსურს თუ არა, რომ მაყურებელს რაიმე მნიშვნელოვანი სათქმელი უთხრა?


დიახ, ყველა ჩემს ნამუშევარში არის პატარა მესიჯი საზოგადოებისთვის, რომელიც ძირითადად სერიებშია. ყველა სერიას ერთი მნიშვნელოვანი იდეა აერთიანებს, რომელიც ზედაპირზე არ იკითხება და ცოტა დაკვირვებას მოითხოვს.


 


სხვა სტილში შესრულებული ნამუშევრები თუ გაქვს, რომელსაც საზოგადოება ნაკლებად იცნობს?


მაქვს ნამუშევრები, რომლებიც სულ სხვა სტილშია შესრულებული და მათ საზოგადოება არ იცნობს. მგონია, რომ რამდენჯერაც გავასერიოზულე ხატვის პროცესი, იმდენჯერ მოვატყუე საკუთარი თავი.


ის ფრაზები, რომლებიც სურათებზეა მოცემული არის თუ არა  რაიმე დატვირთვის მატარებელი, აქვს თუ არა ფიგურას და წარწერებს კავშირი ერთმანეთთან?


Queen-ებს“ წარწერები ფიგურებიდან  და ხასიათიდან გამომდინარე გავუკეთე. ნამუშევრების უმეტესობა ძველი საბჭოთა ნახატებია, რომლებიც  მეორად მაღაზიებში შევიძინე , ზოგიც ქუჩაში ვიპოვნე, მათი წარწერები სწორედ ისეთია, როგორსაც მე თითონ ვხედავდი.  „Brutal Queen“ არის ერთ-ერთი მათგანი, დანარჩენის ფრაზები უფრო კინოებიდან, მუსიკიდან ან წიგნებიდან გადმოვიტანე.


შენი სერიებიდან არიან თუ არა რეალური ადამიანები გამოსახულნი?


ნიღბების სერიაში რეალური ადამიანები არიან გამოსახულნი, ხოლო Queen-ებში ვთვლი, რომ ალბათ უფრო საკუთარ თავებს ხედავენ.


 

შენი ინსპირაციის წყარო რა არის და ხატვისთვის სივრცეს სად არჩევ, როგორი გარემოა შენთვის კომფორტული ნამუშევრების შესასრულებლად?


ხატვა სტუდიაში მირჩევნია და რაც შეიძლება ნაკლები ხალხის გარემოცვაში, ინსპირაციის ერთი წყარო არ მაქვს, როცა არ ვხატავ ვერ ვჩერდები, ყოველდღე რაღაც ახალი უნდა ვაკეთო. ყველაზე დიდი ინსპირაციის წყარო არის ის მომენტი, როდესაც ვერაფერს ვხატავ, მაშინ უფრო მიჩნდება თვითგამოხატვის და გამორკვევის სურვილი. ვცდილობ ამ დროს ყველაზე მეტი ვხატო, რომ ამ რაღაც ბლოკიდან გამოვიდე.


იყო თუ არა რომელიმე მხატვარი, რომელმაც შენზე და შენს შემოქმედებაზე წარუშლელი კვალი დატოვა?


ზოგადად კი, ძალიან ბევრმა მხატვარმა დატოვა ჩემზე და ჩემს პროცესზე კვალი. ძირითადად სხვების მუშაობის პროცესი მაინტერესებს და თვითონაც ვცდილობ პროცესი უფრო ექსპერიმენტარული და საინტერესო გავხადო. პერიოდებს გააჩნია, 3 წლის წინ ბასკიას თავისუფალი სტილი იყო, რამაც ეგრევე გამიტაცა. იყო პერიოდები როდესაც ფილიპ გუსტონის მუშაობის სტილი მაინტერესებდა და რამოდენიმე ნახატმა დიდი კვალი დატოვა ჩემზე, მადსაკი დღესაც და ალბათ მომავალშიც მოახდენს ჩემზე გავლენას. კიდევ არის ბევრი, შეიძლება პირდაპირ სტილისტურად არ “ერევიან” ჩემს ნამუშევრებში, მაგრამ ძალიან დიდი ინტერესის და მოტივაციის წყარო არიან ჩემთვის.



 

არის შენი ნამუშევრებიდან რომელიმე, თუნდაც სერია, რომელიც განსაკუთრებით მოგწონს და თუ კი რატომ გამოარჩევ მათ?


ყველაზე მეტად ცხოველების სერია მომწონს, ყველა ეს ცხოველი წითელ ტახტზეა გამოსახული და ჩემს ცხოვრებაში შემხვედრ ადამიანებთან არის დაკავშირებული. ბავშვობაში ადამიანებს ვხედავდი ისე, როგორც ფერებს ან ცხოველებს. ერთ-ერთი ამ სერიიდან არის ნიანგი, რომელიც ბებიაჩემია.


თითქმის ყველა ჩემს ნამუშევარში არის ბავშვობიდან მიღებული ემოციები, ბევრჯერ ყოფილა შემთხვევა, რომ რამდენიმე თვის მერე ახლებურად დამინახავს ნახატი და ამ დაკვირვებით, რაღაც კუთხით, საკუთარ თავში აღმოჩენებსაც ვაკეთებ.


იცნობ თუ არა რომელიმე ქართველ მხატვარს, რომელიც ახლოა შენს სტილთან და შინაგან ემოციებთან?


ყველაზე მეტად თანამედროვე მხატვრებიდან მარიამ ბარდაძე არის ახლოს, ჩვენი ჯგუფური გამოფენა ორ დღეში დაიგეგმა და2019 წელს „ტერმინალის“ სივრცეში მოეწყო.

სანდრო ფაჩუაშვილი (დ.1995, თბილისი) ახალგაზრდა თვითნასწავლი მხატვარია, რომელიც 2013-2017 წლებში სწავლობდა ვირჯინიის უნივერსიტეტში, პოლიტიკური მეცნიერებების ფაკულტეტზე. საქართველოში დაბრუნებული თავდაპირველად ქუჩის არტით იყო გატაცებული, ქუჩის ნამუშევრების ესკიზებს კი შედარებით მცირე ფორმატში აკეთებდა იყენებდა, ამის შემდეგ მხატვარი ტილოზე მუშაობამაც გაიტაცა.  

სანდროს შემოქმედებითი პროცესი საზრდოობს პოპულარული კულტურით, იქნება ეს ტრენდული ბრენდები, ლეგენდებად ქცეული ხელოვანები, თუ აქტუალური სლენგი. მხატვარი ტილოზე მუშაობისას იყენებს მასალების ისეთ ფართო და უჩვეულო ნაირსახეობას, როგორიცაა პულივიზატორი და მარკერი; იგი ხშირად ცნობილი ნახატების რეპროდუქციებს ამუშავებს და ასე ქმნის ახალ ნამუშევრებს.

სანდრო ფაჩუაშვილის ნამუშევრები გამოფენილია თბილისში, გალერეა შარდენში 2019 წლის თებერვალში და ტერმინალში ამავე წლის დეკემბერში. მხატვრის ნამუშევრები წარმოდგენილია The Why Not Gallery-ში.
 

ოლი ქვათელაძე (დ. 1997, თბილისი) ახალგაზრდა ხელოვნებათმცოდნეა. 2017 წლიდან სწავლობს შოთა რუსთაველის სახელობის თეატრისა და კინოს სახელმწიფო უნივერსიტეტში. მისი კვლევის ფოკუსია თანამედროვე  ქართული ხელოვნება. იგი ასევე დაინტერესებულია სახელოვნებო ინსტიტუციების კვლევით და გაიარა თბილისის  მუზეუმების გაერთიანებაში სტაჟირება. დღეს ოლი ჩვენი გალერეის სტაჟიორია.

 

სანდროს ნამუშევრების შეძენა შეგიძლიათ ჩვენს გალერეაში: